Przejdź do treści
Rolniknaobcasach.pl

Porady od korzeni po zbiory

Uprawa roślin

Drzewo tlenowe: ile tlenu produkuje, jak sadzić i czy warto postawić Oxytree w ogrodzie

Opublikowano Czas czytania: 13 minut Autor: Redakcja Rolniknaobcasach.pl

Drzewo tlenowe, zwane w handlu Oxytree, to hybryda Paulownia Clon in Vitro 112, powstała w 2011 roku przez hiszpańskich biotechnologów z odmian Paulownia fortunei i Paulownia elongata, której naturalna zdolność do produkcji tlenu przewyższa tę charakterystyczną dla buków i dąbów nawet o 300 procent w skali rocznej; sadzenie tego drzewa wymaga przygotowania gleby z pH 6,5-7,5, odległości 3 metrów od budynków oraz przycinania wczesną wiosną, a jego pielęgnacja obejmuje nawadnianie co 14 dni w okresie wegetacyjnym oraz nawożenie w porze zimowej, co zapewnia maksymalny plon i długowieczność do 150 lat.

Co znajdziesz w poradniku
  1. Ile tlenu produkuje drzewo tlenowe w praktyce - konkretne liczby
  2. Sadzonki drzew tlenowych - jak wybrać zdrowy egzemplarz
  3. Procedura sadzenia drzewa tlenowego krok po kroku
  4. Pielęgnacja drzewa tlenowego - co robić co rok
  5. Błędy przy uprawie drzewa tlenowego - czego unikać
  6. FAQ - najczęstsze pytania o drzewo tlenowe

Ile tlenu produkuje drzewo tlenowe w praktyce - konkretne liczby

Tekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Duży, zdrowy egzemplarz Oxytree wyprodukuje w skali rocznej 120 kg tlenu, co daje średnio 0,5-1 kg na metr kwadratowy powierzchni korytarza wegetacyjnego. Ta wydajność plasuje się pomiędzy innymi gatunkami, choć w codziennej perspektywie - 0,33 kg dziennie - okazuje się niższa niż u dębów czy buków. Tlenowiec drzewo (Oxytree) to Paulownia Clon in Vitro 112, hybryda stworzona w 2011 roku przez hiszpańskich biotechnologów, która łączy wysoką efektywność fotosyntezy z tolerancją na niewielkie zmiany klimatyczne.

W porównaniu z krajowymi gatunkami liściastymi różnice są istotne. Dąb pospolity wytwarza 0,8 kg tlenu dziennie, lipa i jesion - po 0,7 kg, a buk pospolity jest liderem z 1,1 kg na dzień. Choć Oxytree nie przewyższa tych wartości w skali dziennej, to jego roczna produkcja 120 kg czyni go konkurencyjnym w długoterminowym horyzoncie. Tabela pokazuje różnice pomiędzy gatunkami, a Dąb ma mniejszą produktywność niż buk, który posiada najwyższą wydajność w porównaniu do pozostałych.

GatunekProdukcja tlenu [kg/dzień]
Oxytree (Paulownia Clon in Vitro 112)0,33
Dąb pospolity0,8
Lipa0,7
Jesion0,7
Buk pospolity1,1

Paulownia pochłania nawet 10 razy więcej CO2 niż krajowe gatunki drzew, co czyni ją wartościowym elementem zielonych infrastruktur w miastach. System korzeniowy drzewa tlenowego może rozciągać się na głębokość do 9 metrów, co wymaga specjalnego podejścia do sadzenia, by uniknąć przeważania. Ekologia miejska służy tlenowym rozwiązaniom, które łączą wysoką efektywność w pochłanianiu dwutlenku węgla z niskim zapotrzebowaniem na utrzymanie.

Jak interpretować dane dziennych wartości w kontekście rocznej produkcji tlenu?

Warto zaznaczyć, że 120 kg rocznie to suma dziennych produkcji w skali całego życia drzewa, a nie jednorazowa ilość. Paulownia Clon in Vitro 112 osiąga tę wydajność dzięki długowieczności i efektywnej fotosyntezie w optymalnych warunkach. System korzeniowy wymaga głębokości, by zapewnić stały dopływ wody i składników odżywczych. To właśnie ta kombinacja czyni Oxytree nieodłącznym elementem zielonych projektów miejskich.

Drzewo tlenowe czy dąb - które wybrać dla miejskiej zielonej infrastruktury?

W kontekście miejskiej ekologii warto rozważyć, że Dąb wytwarza ciągłą ilość tlenu, ale Oxytree oferuje większą gęstość pochłaniania CO2. Paulownia przekracza 100 kg rocznie, co czyni ją konkurencyjną z dębami, mimo niższej dziennej produkcji. W praktyce różnica występuje przy długotrwałym działaniu - drzewo tlenowe utrzymuje wysoką wydajność przez lata, podczas gdy niektóre krajowe gatunki tracą efektywność z wiekiem.

Sadzonki drzew tlenowych - jak wybrać zdrowy egzemplarz

Tlenowiec handlowo znany jako Oxytree to odmiana Paulownia Clon in Vitro 112, hybryda stworzona w 2011 roku przez hiszpańskich biotechnologów. Gatunek jest obcy w Polsce, a odmiany handlowe są chronione patentem, co wpływa na ich cenę i dostępność. Dostępne sadzonki drzew tlenowych pochodzą wyłącznie z legalnych źródeł, gdzie zapewniono spełnienie wymogów ochrony intelektualnej. Kluczowe cechy zdrowej sadzonki Oxytree umożliwiają szybkie rozpoznanie jakości rośliny. Mocny, zdrewniały pień o gładkiej, szarej powierzchni stanowi solidną podstawę wzrostową. Intensywnie zielone liście bez przebarwień, plam czy żółknięcia świadczą o prawidłowym nawadnianiu i odpowiedniej wentylacji. Duże liście sercowate osiągają wymiar do 30 cm długości i 50 cm średnicy, co potwierdza młodzieżowy potencjał rośliny. System korzeniowy wymaga głębokości nawet do 9 m, dlatego ocena powinna odbywać się w oryginalnym opakowaniu, a nie w donicy, gdzie uległby szybkiemu przesuszeniu i przegrzaniu. Kolumnowy kształt u młodych egzemplarzy jest charakterystyczny dla zdrowego okazu, który w przyszłości osiągnie wysokość 16 metrów w ciągu zaledwie 6 lat.

GatunekProdukcja tlenu [kg/dzień]
Oxytree120
Dąb pospolity0,8
Lipa0,7
Jesion0,7

Wybór odpowiedniej sadzonki zależy od trzech istotnych parametrów: rozmiaru, wieku i stanu zdrowia. Młode egzemplarze o wysokości kilkunastu metrów w wieku kilku lat stanowią typowy przedział dla Oxytree. Wysoki wskaźnik wzrostu umożliwia osiągnięcie pełnej wysokości w krótkim czasie, co czyni roślinę atrakcyjną dla inwestorów przestrzeni. Rozwój rośliny wymaga stałej obserwacji, ponieważ młode pąki są wrażliwe na przemarzanie, a gatunek potrzebuje dużej ilości wody. Stan zdrowia musi być oceniany oczami, a nie jedynie wymiarami, aby uniknąć późniejszych problemów z adaptacją. Zaleca się sprawdzenie aktualnej ceny sadzonki Oxytree w oficjalnym źródle przed zakupem, ponieważ patent chroniący odmianę wpływa na jej koszt. Przy wyborze warto zwrócić uwagę na termin produkcji - najlepsze jesienią lub wiosną, aby uniknąć uszkodzeń młodych pąków.

Procedura sadzenia drzewa tlenowego krok po kroku

Hybryda Paulownia Clon in Vitro 112, stworzona przez hiszpańskich biotechnologów w 2011 roku, stanowi podstawę handlowej nazwy Oxytree. Ten gatunek rośliny tlenowej potrafi osiągnąć 16 metrów wysokości w ciągu 6 lat, a w sprzyjających warunkach przyrodniczych - aż 20 metrów. W praktyce oznacza to, że roślina może przyrosnąć 3 metry rocznie, co czyni ją niezwykle efektywną w produkcji tlenu.

Jak krok po kroku zasadzić drzewo tlenowe kiri❗ 🎬💚

Wybór stanowiska dla roślin ozdobnych z tej samej rodziny wymaga uwzględnienia szeregu istotnych czynników. Pełne nasłonecznienie przez cały dzień, ciepłe miejsce oraz osłonięcie od wiatru stanowią podstawę sukcesu. Gleba musi być żyzna i przepuszczalna, z pH w przedziale 5,0-8,9. Należy wykluczyć podmokłe lub gliniaste podłoże, które może doprowadzić do gnicia korzeni. Stały dostęp do wody i odpowiednia wentylacja gleby również są nieodłącznymi wymogami tego gatunku.

  1. Przygotowanie otworu o głębokości odpowiadającej wysokości korzeni - system korzeniowy tego drzewa może sięgać 9 metrów głębokości. W otworze należy usunąć kamienie i kłębki, a w razie potrzeby dodać kompost lub torf, aby poprawić strukturę podłoża.
  2. Sadzenie w najlepszej porze roku - maj i czerwiec określone są jako optymalny okres dla tych roślin, choć można je sadzić także jesienią lub wiosną. Właściwy moment chroni młode pąki przed przemarzaniem, które są bardzo wrażliwe.
  3. Rozłożenie korzeni ostrożnie, aby nie uszkodzić ich delikatnych struktur. Korzenie należy rozłożyć równomiernie w otworze, a następnie zasypać glebą, lekko ubijając, aby usunąć powietrze.
  4. Pierwsze nawadnianie po posadzeniu - roślina wymaga regularnego podlewania, szczególnie w pierwszych latach życia. W profesjonalnych uprawach stosuje się system kropelkowy, co zapewnia równomierne dostarczanie wody do strefy korzeniowej.
  5. Zabezpieczenie młodego egzemplarza - w okresie wiosennym należy zastosować osłonę antyprzemarzającą, szczególnie w regionach o surowych zimach. To pozwala zachować żywotność pąków i zapewnić prawidłowy wzrost.

W miejscach o trudnych warunkach glebowych warto rozważyć zastosowanie donic z odpowiednim podłożem i systemu nawadniania. Regularne przycinanie pędów bocznych pozwala uzyskać wysokie, proste drzewo o charakterystycznym, smukłym pniu. Przed sadzeniem zaleca się przeprowadzenie analiz laboratoryjnych gleby, aby upewnić się, że pH i skład składników mineralnych są odpowiednie dla tego gatunku.

Pielęgnacja drzewa tlenowego - co robić co rok

Systematyczna pielęgnacja drzewa tlenowego wymaga świadomego podejścia do każdego etapu rocznego cyklu wzrostu. Kluczowe jest zbadanie stanu korzeni po 30 marca, gdy roślina budzi się z zimowego spoczynku. Wczesną wiosną, od 15 lutego, należy przyciąć starsze pędy, co pozwala na prawidłowy przepływ powietrza i uzyskanie lepszej wentylacji koronowej. Gdy przycinanie jest zakończone, w maju rozpoczyna się etap intensywnego nawożenia azotem w dawce 2 kg na 100 l wody, podawanego dwa razy w tygodniu przez cztery tygodnie.

Kalendarz pielęgnacji - poranki i wieczory

Wiosenne przygotowania rozpoczynają się wczesnym rankiem, aby uniknąć nagrzewania się liści w pełnym słońcu. Przycinanie starzejących się pędów wykonuje się tuż po 15 lutego, a następnie kontrola korzeni - głębokość systemu korzeniowego tego gatunku może sięgać nawet 9 metrów, co wymaga regularnego monitorowania. W maju, w dni o niskiej temperaturze (do 22°C), rozprowadza się nawozy azotowe w promieniu 1,5 m od pnia. Latem, w najcieplejsze dni, podlewanie należy wykonywać rano, w południe i wieczorem, aby zapobiec przesuszeniu młodych pąków, które są szczególnie wrażliwe na przemarzanie.

Oxytree potrzebuje 20-30 l wody dziennie w suchych okresach, a system kropelkowy z napędem 4-6 kropli na godzinę zapewnia stały dostęp do wilgoci. W czerwcu szczególna uwaga skierowana jest na ochronę młodych pąków - mulczowanie z kompostu na głębokość 10 cm jest niezbędne dla zachowania wilgotności i zapobiegania szoku termicznemu. W sierpniu stosuje się fosfor i potas w proporcji 1:1, rozcieńczone w 50 l wody, co wspomaga kwitnienie i formowanie owoców. Październikowa faza przycinania obejmuje usunięcie 20-30% słabszych pędów, a listopadowe zabezpieczenie korzeni folią polietylenową o szerokości 50 cm chroni przed mrozem.

Nawożenie - organiczne i sztuczne metody

Schemat nawożenia rozpoczyna się w marcu i kwietniu, gdy gatunek rośliny tlenowej przeżywa najintensywniejszą fazę wzrostu. Azot w postaci obornika kompostowanego należy rozprowadzić równomiernie w promieniu 1,5 m od pnia, w dawce 3 kg na 100 m2. Latem, w czerwcu-sierpniu, stosuje się nawozy fosforowo-potasowe Bonemax 12-24-12 w ilości 2 kg na 100 l wody, aplikowane co 3 tygodnie. Dodatkowo mikroelementy w formie Mycoplus 10 g na 10 l wody podaje się raz w miesiącu. Po każdym nawożeniu liście należy płukać wodą z kranu w temperaturze 15-20°C, aby usunąć opiłki soli i zapobiec poparzeniom.

Terminy nawożenia są stałe: 15 kwietnia - pierwsze nawożenie azotem, 1 czerwca - przejście na fosfor, 15 sierpnia - ostatnie nawożenie rocznika. Istotne jest unikanie nadmiernego nawożenia w letnich miesiącach, co może doprowadzić do poparzenia liści. Wszystkie nawozy należy stosować zgodnie z zaleceniami producenta, a po zastosowaniu zapewnić roślinie 24-godzinną hydratację.

Podlewanie i ochrona przed suszą

Dla młodego egzemplarza gatunku ozdobnego należny jest minimalny dobór wody w wysokości 15-20 l dziennie, natomiast dla dojrzałego drzewa tlenowego - 30-40 l. System kropelkowy powinien być umieszczony w promieniu 1 m od pnia, z napędem 4-6 kropli na godzinę. W upalne dni, gdy temperatura przekracza 30°C, częstotliwość podlewania zwiększa się do 2-3 razy dziennie. Do wody dodaje się 100 ml nawozu typu fish emulsion, aby uzupełnić mikroelementy nieobecne w czystej wodzie.

Ochrona przed przesuszeniem wymaga mulczowania z kory drzewnej na grubość 15 cm w promieniu 1 m od pnia. Monitorowanie wilgotności gleby przy pomocy higrometru glebowego pozwala utrzymać optymalny poziom wody wynoszący 40-60% maksymalnej pojemności. System nawadniania z timerem jest nieodzowny w utrzymaniu stałego dostępu do wody bez nadmiernego zabiegania korzeni.

Przycinanie - techniki i zasady

Wczesną wiosną, od 15 kwietnia do 15 maja, przeprowadza się przycinanie przed kwitnieniem - to najlepszy moment, by uniknąć uszkodzeń układu dźwięcznego. Usuwa się wszystkie chore, zniszczone i słabe pędy o przekroju mniejszym niż 5 mm, a dla kształtowania zachowuje 3-5 głównych pędów rozstawionych co 30-40 cm. Przytnij nadmiernie rosnące pędy boczne, które odchyliły się pod kątem mniejszym niż 45° względem pionu. Sekator sterylny z ostrzem o kącie 45° zapobiega uszkodzeniom, a po przycięciu ranę należy zabezpieczyć środkiem antybakteryjnym opartym na miedzi (sód miedziowy 1%).

W lecie można wykonać dodatkowe przycięcia, by kontrolować wysokość, ale nigdy nie przekraczać 20% całkowitej wysokości w jednym etapie. Przycinanie należy wykonywać wczesnym rankiem lub późnym popołudniem, aby uniknąć przegrzewania liści. Nie przycina się pędów bliżej niż 30 cm od ziemi, aby nie uszkodzić systemu korzeniowego. Istotne jest zabezpieczenie przed wiatrem - młode pąki są bardzo delikatne i łatwo się uszkadzają.

Monitorowanie i profilaktyka

Regularne przeprowadzanie analiz gleby co 2 lata pozwala utrzymać optymalne warunki dla rośliny tlenowej. Gatunek ten wymaga żyznych, przepuszczalnych podłoży o pH 5,0-8,9. Zainwestowanie w system nawadniania kropelkowego z timerem jest istotne dla zapewnienia stałego dostępu do wody bez nadmiernego zabiegania. Mulcz z kory drzewnej lub kompostu w okolicy 1 metra od pnia zabezpiecza korzenie przed przemarzaniem i utrzymuje wilgoć w glebie.

Unikaj nadmiernego nawożenia w letnich miesiącach - istnieje ryzyko poparzenia liści. Pamiętaj o ochronie przed wiatrem, szczególnie dla młodych pąków, które są bardzo delikatne. Regularna kontrola stanu korzeni po 30 marca oraz wczesne przycinanie starszych pędów to podstawowe elementy długofalowej pielęgnacji tego wyjątkowego gatunku.

Błędy przy uprawie drzewa tlenowego - czego unikać

Doniczkowa uprawa drzewa tlenowego prowadzi do przesuszenia korzeni i przegrzania liści. Roślina wymaga głębokiego systemu korzeniowego do 9 metrów, a w donicy dostęp do wody jest ograniczony. Warunki laboratoryjne z techniki Paulownia Clon in Vitro 112 nie przekładają się na domową uprawę w niewielkiej pojemności, co skutkuje stresem wodnym i utratą wydajności fotosyntezy.

W przyrodzie Paulownia może osiągać wysokość nawet 20 metrów, a w sprzyjających warunkach rośnie nawet 3 metry rocznie. Jej system korzeniowy głęboko drenuje podłoże do 9 metrów, co czyni ją nieodsłukiwalną rośliną wymagającą otwartą przestrzeń. Ograniczenie tej głębokości w donicy powoduje, że roślina nie jest w stanie utrzymać równowagi wodnej, a liście szybko żółkną.

Cecha warunkówPrawidłowe stanowiskoBłędne stanowisko
Rodzaj glebyGleby żywne, przepuszczalne, pH 5,0-8,9Gleby mokre, gliniaste, gliniasto-piaszczyste
Położenie słoneczneSłoneczne, osłonięte od wiatruCieniste lub mocno wietrzne
Dostęp do wodyStały, obfity dostęp, system kropelkowyNieregularne podlewanie, brak monitoringu
Głębokość systemu korzeniowegoDo 9 m - otwarta przestrzeńOgraniczona głębokość w donicy

Wybór niewłaściwego stanowiska to częsty błąd początkujących miłośników roślin. Cieniste miejsca hamują fotosyntezę, a gliniaste podłoże utrudnia drenaż, co prowadzi do gnicia korzeni. Stanowisko słoneczne zapewnia optymalny wzrost Oxytree, jednocześnie minimalizując ryzyko chorób grzybiczych. Przed sadzeniem nieodzowna jest analiza gleby i pH podłoża, aby uniknąć problemów z przepuszczalnością.

Drewno Paulowni jest bardzo lekkie i miękkie, co ogranicza jego użyteczność w konstrukcjach. Zamiast inwestować w szybki wzrost miękkiego drewna Paulowni, warto rozważyć dąb lub jesion jako trwałe źródło drewna konstrukcyjnego. Te gatunki oferują znacznie większą wytrzymałość i trwałość, a ich codzienny produkt tlenu dąb wynosząc 0,8 kg, lipa 0,7 kg, jesion 0,7 kg, zapewnia równowagę ekologiczną.

Paulownia jest gatunkiem obcym w Polsce, a jej hybryda Oxytree zarządzana wyłącznie w warunkach laboratoryjnych. Ta roślina może być inwazyjna i wypierać rodzime gatunki drzew, co narusza naturalną równowagę ekosystemu. Rodzime drzewa liściaste są bardziej stabilne i lepiej wpisują się w lokalny ekosystem. W rezultacie ostatecznie zainwestowanie w zdrowy mikroklimat jest bardziej praktycznym rozwiązaniem niż postawienie na gatunki obce.

FAQ - najczęstsze pytania o drzewo tlenowe

W sekcji odpowiadamy na najważniejsze wątpliwości dotyczące uprawy gatunku ozdobnego z grupy drzew tlenowych. Każda odpowiedź opiera się na aktualnych danych technicznych i praktycznych wskazówkach dla sadników.

Czy Oxytree to gatunek inwazyjny?

Gatunek obcy Paulownia może stanowić zagrożenie dla ekosystemów, gdyż wypiera rodzime gatunki drzew. Oxytree nie zostało wpisane na listę roślin obcych wymagających obserwacji, ale istnieje istotne ryzyko inwazji przy nieprawidłowym lokalnym występowaniu. Przed sadzeniem warto zaznaczyć, że gatunek ten wymaga kontrolnego nadzoru w niektórych regionach.

Jak długo trwa pełny wzrost do 16 metrów?

Tempo wzrostu pozwala osiągnąć nawet 16 metrów wysokości w ciągu zaledwie 6 lat, co czyni go jednym z najszybszych gatunków ozdobnych. W przyrodzie może osiągać wysokość nawet 20 metrów, a w sprzyjających warunkach rośnie nawet 3 metry rocznie. Aby skrócić czas osiągnięcia maksymalnej wysokości, zapewnij głęboki system korzeniowy do 9 m oraz podłoże o pH 5,0-8,9.

Czy można go samodzielnie rozmnożyć przez sadzonki korzeniowe?

Tak, technicznie można samodzielnie rozmnożyć tę roślinę przez sadzonki korzeniowe, choć wymaga to doświadczenia i żywych, zdrowych korzeni. Oxytree to nazwa handlowa hybrydy Paulownia Clon in Vitro 112, a odmiany handlowe są chronione patentem. Reprodukcja własna wiąże się z ryzykiem utraty cech ortotaktycznych, dlatego zaleca się korzystanie z certyfikowanych sadzonek.

Czy drzewo jest miododajne?

Tak, drzewo jest miododajne, a jego kwiatostan przyciąga pszczoły. Drzewo tlenowe kwitnie w maju, kwiaty są dzwonkowate, wydłużone, zebrane w wiechy, mają jasnofioletową barwę. Nectary dostępne w kwiatach zapewniają bogate źródło nektaru, a zapylanie jest skuteczne dzięki dużej powierzchni otwartej. Eksperci potwierdzają, że miododajność tego gatunku jest istotna dla lokalnych zapylaczy.

Czy warto sadzić pojedynczo czy w szpalerach?

Sadzenie pojedynczego drzewa zapewnia krótszy czas dojścia do pełnej wysokości 16 metrów oraz łatwiejszą pielęgnację, szczególnie przy systemie kropelkowym. Szpalery tworzą ciekawy eksponat dendrologiczny, lepszą wentylację i promieniowanie słoneczne, co sprzyja rozwojowi grupy drzew. Wymaga głębokiego systemu korzeniowego, więc szpaler musi mieć odpowiednią głębokość - minimum 9 metrów. Dla uzyskania efektu estetycznego warto rozważyć ekspozycję dendrologiczną w formie regularnych grup.

Czy można używać do umacniania skarp?

Tak, można stosować Oxytree do stabilizacji terenu, ale konieczna jest ostrożność ze względu na głęboki system korzeniowy do 9 m. Praktyczną radą jest zapewnienie dostępu do wody i unikanie podmokłego podłoża, ponieważ gliniaste podłoże może doprowadzić do gnicia korzeni. Drzewo radzi sobie na podłożach różnego typu, także mało zasobnych, lekkich, a nawet kamienistych, co czyni je szczególnie wartościowym w rekultywacji terenów. Stabilizacja korzeniami wymaga równomiernego rozłożenia wilgoci w warstwie podściółkowej.

DZIENNY PRODUKT TLENU [KG]

Jeszcze z tej grządki

Uprawa roślin
Czas czytania: 16 minut

Trawa ozdobna - Jak wybrać, gdzie sadzić i które gatunki rosną bezproblemowo w polskich warunkach

Trawa ozdobna - to roślina wieloletnia z rodziny Poaceae lub Cyperaceae,, charakteryzująca się linijnością liści i dekoracyjnymi kwiatostanami, której celem jest wyłącznie efekt estetyczny. Dzięki swoim elastycznym właściwościom rośliny te stanowią naturalne płótno, które w ciągu roku przekształca ogród poprzez całoroczną grę tekstur, barw i ruchu. Ich lekkość i zwiewność skutecznie kontrastują z masywnymi bylinami, krzewami i drzewami, podkreślając strukturalne elementy krajobrazu. Wybór odpowiedniego gatunku zależy od warunków glebowych i nasłonecznienia, a najpopularniejsze w Polsce to trawa ozdobna błękitna, żółtawobrązowa i różana. Sadzenie najlepiej odbywa się wczesną wiosną lub jesienią, by korzenie zdążyły się rozwinąć przed okresem suszy. Zadbana pielęgnacja obejmuje przycinanie 2-3 razy w roku oraz nawożenie wiosną i jesienią.

Wróć do działu: Uprawa roślin